Güvensiz kalplerimizi kime borçluyuz

Güven nedir;güven biriyle iyi veya kötü ne paylaşırsanız paylaşın onda kalacağına ve olumsuz olarak  size geri dönmeyecegine kanaat getirmektir..

Eskiden evlerin kapıları bile ardına kadar açık kalırmış kimse zarar gelir mi diye düşünmezmiş..Çünkü insanlar zararsız ve kanaatkarmis ..Hep daha fazlasını isteyenler neredeyse yokmuş..Dolayısıyla kimse kimseye kolay kolay zarar vermemiş..Ve bundan dolayıdır ki güven ortamı sağlanmış..

En kıymetli hazinemizi, güvenimizi kaybettik

Ya şimdi şimdi öyle mi ? İnsanlar güvensiz,insanlar zararlı, insanlar kırgın..Her insan ilk kez gördüğü kişiye karşı direk ön yargı ile yaklaşıyor. Kendini geri çekiyor. Önce çözmeye çalışıyor..Sorgusuz sualsiz güvenmeler eskidenmis.. Ne ara bu kadar kötü olduk..Dünyanın neyini paylaşamıyoruz..Düşününce zaten geçiciyiz beraber birşey götürmeyeceğiz.Bize kalmayacak bir dünya için neyin kavgası neyin savaşı..

Güven kaygısı öyle bir hal almış ki herkes birbirinden çekiniyor,kimse kimsenin yanında doğal davranamıyor. Hep bi çekingenlik hep bi geri durma..İnsanlar birbirini yargılamaktan sevmeye fırsat bulamıyor resmen..Birine gerçekten değer verende dile getiremiyor. Ya zarar verirse ya üzerse buna sadece karşı cins olarak bakmamak lazım. Kardeş bile kardeşe düşman oluyor. Hep en büyük zararı en sevdiklerimiz vermez mi bundan değil midir güvensiz halimiz ..Duyarsızlaştık çünkü, hissizleştik.. Nedir bizi bu hale getiren? Dünya mi insanlar mı?

Lafın özü eski günler güzelmiş.Eski samimiyet eski rahatlık eski dostluklar.Rabbim hepimizi iyiler ile karşılaştırsın güzel insanlar.Siz siz olun size güvenenleri yarı yolda bırakmayın..