Sen engelli olmadın beni anlayamazsın

Anlamak bir insanı. Karakterini, ruh halini, yaşantısını, aklından geçenleri ..Çok zor değil mi..Ne kadar da imkansız görünüyor. Birde engelli insanı düşünün. Normal insanı anlamak o kadar zorken, hareketleri kısıtlı, canı yanmış insanı anladığınızı düşünün.. Anlayamazsınız anladığınızı zannedersiniz…

Engellilerin iç dünyası ve yaşadıkları

Oturup bir ekmeği bölmeden, iki sohbet etmeden anlayamazsınız. İçindeki yangınları bilmiyorsunuz. Güvenmesi zordur yaklaşması zordur birilerine.. Güvenince kolay kırılır. En çok sevdiğinden çekinir en çok…Nefret ediyor gıcık oluyor zannedersiniz tavırların. İçinden geçenlerden habersiz..

İş hayatında girer ilk yabancı ortama bir engelli. Önce uzak durur herkesten yabani sanırsınız, soğuk dersiniz. Ne derseniz deyin içinden geçeni bilemezsiniz. En ufak hatasında çeker kendini geri. Özgüven biter, yorgunluk çöker, sabır biter, sükûnet çöker. Eli kalkmaz gücü yetmez. Tek hata yapan kendisiymiş gibi boğulur.

Engellileri anlamak için engellerimizi kaldıralım

Dedim ya en sevdiğine kırılır bir engelli. İşyerinde de değişmez bu durum. Ürkütülür, suçlanırsa özgüveni yerle bir olur.. Gözü hep en sevdiklerinde en güvendiklerinde olur. Yeniden ayağa sadece en sevdikleri kaldırabilir. Öyle ya kim yol gösterecek ki başka…Anlamak için dinlemek gerek. Hele de bu yaralı eksik biriyse. İçindeki sancıyı gözlerindeki acıyı bakan görür sadece. Gönül gözünüzle görebilirsiniz anca. Gönül gözünüz hep açık olsun güzel insanlar..