Notdefteri.net
Not Defteri Eğitim, Bilim, Tarih, İslâm, Kültür-Sanat, Rehberlik ve Kişisel Gelişim konularında içerik yayınlayan bilgi blogudur.

Tütsü Şehir

Maddiyat ve maneviyat İnsanlar ve Şehirler

0 1

Sevgi ve maneviyat

Eski bir budist geleneğinde sevgiyi arıyor ve bulamıyorsanız yapmanız gereken bir tütsü yakmak ve koku dağılana kadar oradan ayrılmamaktır.

Böylece kokunun yani sembolize edilen sevginin merkezine ulaşırsınız. Günümüzde bu gelenek etkili olur mu bilinmez ama, sevginin merkezine ulaşmak bir yana yakınından geçmek olasılık sız görünüyor. Günümüz dünyası, kadın erkek ilişkilerinde sevgiyi metalaştırmış ve insanın kalbinde olan bu soyut kavramı madde haline getirerek dönüştürmüştür. Öyle bir hale gelinmiş ki artık ilişkiler çelişkiyle eş değer olduğunu bile bile sırf anları toplayabilmek ve farklılık için çok kolay bir şekilde hayatlara girilebilmekte ve sonrası umursanmamakta..Özellikle kazanma bilinci olmadan sahip olmayı deneyen ve ortaya biranda her şeyi bilenler olarak çıkan insan yığınları tüketmede sınır tanımayarak bunu rasyonellik ile tanımlamaktadır.

Maddeleşmiş sevgiler

Geleceği için kaygı duyan bu insan grupları ben odaklı çevrelerinde ben odaklı ilişkilerinde ben odaklı yaşayabilmektedir. Bu korkunç çağın en önemli limiti maddecilik olurken şehirlerde insanların ölümü, zorunlulukları ve daha birçok önemli kavramları şımarık çocukların ellerinde bir lego gibi ayrılıp birleştirilmektedir. Bu işleyen ve sonu olmayan kavram kargaşası da değerleri olan insanlar yıpranmakta ve acı çekmekte olsalar bile yaşamaktadırlar. Peki nedir bizi biz yapacak bu kaosun ve acının hükümranlığında, bizi gerçek anlamda yaşatır kılacak nedir?Bir tütsü yakıp İstanbul”un ortasında beklemeli miyiz yoksa.. Elbette buda bir seçenek ama, bu sorgulayışın cevabını tarih bize göstermiştir ve o da elbette değerlerdir. Ve değerleri olan iyi insanlar her zaman değerlidir…

Şiirle karışık heceler

Hiçbir benlik bu kadar saflığı sembolize etmedi…. Ve yanlışların üzerine hiçbir doğru bu kadar belirgin olmadı…. Kötüyü görmeden iyiye yapılan yolculuk, hiç bu kadar bilinçli olmadı… Gözleri açabilmek için gözlerin kapalı olması gerekli… Sabah dediğin, gece son bulduğunda gelir… Ve doğallık ve güzelliğin sembolü ruhun derinlerinde gizli… Görmek yetmez, anlamak gerekli… Anlatabilecek olanı görmek gerçek olan…

Konuyla İlgili:  İnsan hatırlatması

Boş levhaya anlam yüklemek akıntıya karşı yüzmek iken, bilinci olanı görmek ışığın parıltısı değil umudun simgesi…

Uykusuzlukları bitiren ve mucizeyi getiren hiç beklenilmeyen…Mucizeler günümüz dünyasında öyle beklenmedik şekilde geliyor ve öyle işaretler veriyor ki bunu anlamamak esaretle yaşamak…

Bir yorum yazabilirsiniz

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.